image

Het gebouw zelf heeft een "ruwe" uitstraling - het resultaat van het concept van architect Dominik Arioli die werkte volgens het motto: "als we het niet echt nodig hebben - bouwen we het niet". 

Hij vond de evolutie van een nieuwe, op duurzaamheid gebaseerde esthetica een interessant proces. Hij legt uit: "Ik moest mij steeds opnieuw inprenten dat de eisen van LEED het uiterlijk en de uitstraling van het gebouw niet volledig mochten bepalen en dat het gebouw een levende, ademende werkgemeenschap zou huisvesten."

"Ik werd ertoe verleid de industriële esthetica van de ruwe materialen over te nemen en een puur ontwerp te creëren dat volledig door een monochroom kleurenpalet wordt gekenmerkt. De eindgebruikers vormen echter een dynamische, levendige, uitdagende groep individuen die altijd hun persoonlijke stempel op het gebouw zullen drukken.

De bewuste scheiding van nutsvoorzieningen (pijpleidingen en elektrische bekabeling enz.) en het basisgebouw zorgt ervoor dat apparatuur makkelijk kan worden vervangen wanneer innovaties of duurzamere oplossingen beschikbaar komen. Het gebouw is zodanig ontworpen dat het tijdens zijn levensduur kan worden bijgewerkt en aan het eind hiervan gemakkelijk kan worden gerecycleerd.